Oruç ile alakalı âyetlerden ve Peygamber’imizin öğrettiklerinden anlaşıldığına göre orucun dindeki mânâsı; nefsin en büyük istekleri olan yeme, içme ve şehevî arzular gibi bilinen zaruri ihtiyaçlardan, niyet ederek bütün gün kendini tutmaktır.
Tam anlamıyla tarif etmek gerekirse diyebiliriz ki: Ehliyetli bir insanın sabahın başlangıcından güneşin batışına kadar karın hükmünü taşıyan, içine herhangi bir şeyi sokmaktan ve cinsî ilişkiden, ibadet niyetiyle nefsini alıkoyması yani kendini tutmasıdır.
ALİ BUDAK